تبليغاتX
.•* *•. .•*..تک سلولی•* *•. .•*.

.•* *•. .•*..تک سلولی•* *•. .•*.

چشم من

 

                                                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چشم من

 

 

چشم من بيا منو ياري بكن           

گونه هام خشكيده شد كاري بكن

غير گريه مگه كاري مي شه كرد

كاري از ما نمياد زاري بكن

اونكه رفته ديگه هيچ وقت نمياد    

تا قيامت دل من گريه مي خواد

هر چي دريا رو زمين داره خدا              

  با تموم ابراي آسمونا

كاشكي مي داد همه رو به چشم من    

 تا چشام به حال من گريه كنن

قصه گذشته هاي خوب من                             

خيلي زود مثل يه خواب تموم شدن

حالا بايد سر رو زانوم بذارم                         

تا قيامت اشك حسرت ببارم

دل هيچكي مثل من غم نداره               

مثل من غربت و ماتم نداره

حالا كه گريه دواي دردمه                             

چرا چشمام اشكاشو كم مياره

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شبي غمگين

شبي باراني و سرد

مرا در غربت فردا رها كرد

دلم در حسرت ديدار او ماند

مرا چشم انتظار كوچه ها كرد

به من ميگفت : تنهايي غريب است !!!

ببين با غربتش با من چه ها كرد

تمام هستي ام بود و ندانست كه در قلبم چه آشوبي به پا كرد

و او هرگز شكستم را نفهميد اگرچه تا ته دنيا صدا كرد....

 

 

كوچ پر غم...

چشم در راهي كه آخرين بار براي هميشه بدون خداحافظي در آن پاي گذاشتي و

رفتي دوخته بودم.

جاده اي كه آغازش من بودم و پايانش خورشيدارغواني رنگ.جاده اي كه خط

وسط آن جاي پاي تو بود.

امروز كه به آن جاده و خورشيد مي نگرم،ديروز به يادم مي آيد.

ديروزي كه زمزمه ي كوچ سر دادي و رفتي...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 26 بهمن1385ساعت 22:25  توسط maede  | 

قاصدک

  

وقتی تو رفتی

با من تمام قاصدکها گریه کردند

وقتی هجوم سایه ها می خواست

از من تمام خاطراتت را بدزدد

من با تمام ابرها باران سرودم

وقتی تو رفتی

هیچ قانونی

حضورت را میان حس من باور نمیکرد

حتی بلور ماه هم دیگر نمیخندید

وقتی تو رفتی

چشمهایم با تمام قاصدکها گریه کردند

می خواهم بمیرم ،

نه اینکه قلبم از کار بایستد و تنم سرد شود و با خاک یکسان شوم

می خواهم بمیرم ،

نه اینکه هیچ صدایی به گوشم نرسد و هیچ خورشیدی بر من

نتابد و از دیدن ماه وستارگان کور باشم

می خواهم به مرگی کاملأ غیرعادی بمیرم

مرگی شبیه بخار شدن آب

روییدن دانه

غروب خورشید

ابری شدن آسمان

می خواهم نیست شوم تا در دنیایی دیگر ظاهر شوم :

دنیایی که مزه ی آن را کاملأ نچشیدم

دنیایی که در آن همه چیز عادی باشد

جز وحشت از نیستی

جز درماندگی

جز تنهایی ......

 

 

گویند خدا همیشه با ماست

                          ای غم نکند خدا تو باشی

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 22 آبان1385ساعت 23:35  توسط maede  | 

غم تنهایی

 

چرا وقتی که ادم تنها می شه

غم و غصش قد یک دنیا می شه

می ره یک گوشه ی پنهون می شینه

اونجا رو مثل یه زندون می بینه

غم تنهایی اسیرت می کنه

تا بخوای بجمبی پیرت می کنه

وقتی که تنها می شم اشک تو چشام پر می زنه

غم میاد یواش یواش خونه ی دل در می زنه

یاد اون شبها می افتم زیر مهتاب بهار

توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار

میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه

دل این ادما زشته دیگه زیبا نمی شه

اون بالا باد داره زاغ ابرا رو چوب می زنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمی شه

+ نوشته شده در  دوشنبه 15 آبان1385ساعت 23:24  توسط maede  | 

  

۶۷/۸/۶

  تولدم مبارک 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 7 آبان1385ساعت 23:33  توسط maede  | 

بابابزرگ

میرن ادما از اونا فقط خاطره هاشون به جا میمونه

دیگه واقعا بعد از این همه اتفاق بد که افتاده نمیدونم چی بگم

بابا بزرگم هم رفت پیش مامان (دخترش)و زنش .اما واقعا خوش به حالش

من که هنوز نتونستم مرگ این همه عزیز اون هم در عرض ۷ ماه رو  باور کنم . جای خالیشون همه جا مشخصه

این هم عکس جوونیهای بابا بزرگه مهربونمه

+ نوشته شده در  سه شنبه 4 مهر1385ساعت 23:10  توسط maede  | 

کجاست مادر؟

 

کجاست مادر کجاست گهواره من                                       همون گهواره ای که خاطرم نیست

                                               همون امنیت همیشه بر پا

کاش قطرات اشک قلم به دست می گرفتند و از اندوه دل می نگاشتند که شاید مرحمی بر درد شود... دردی که همه وجود را سوزاند از غمی که نتوان به زبان جاری ساخت...

چه راحت٬ چه آسون٬ چه ساده

رفتی٬گذشتی٬بی اراده

شکستی ٬عهدی که بستی

غربت دل تنهام و ندیدی؟

نکنه خیال کردی شادم! از این تنهایی؟

آخه چرا تو !تنهام گذاشتی!

بهونه هات برای این بی وفایی

نمیشه باورم نمیشه باورم

حالا اشکهام شده بی پناه

قصه غصه هام شدن سرگردون

میخوام تو حسرت نگاه عاشقت بمیرم

با خیال نوازش و لالایی ... بخوابم

اما

هرگز دیگه دنیا رو نبینم

میخوام بمیرم    بمیرم    بمیرم

کجاست مادر       

                    کجاست مادر    

                                           کجاست مادر   

                                                                کجاست گهواره من ؟

+ نوشته شده در  دوشنبه 20 شهریور1385ساعت 2:1  توسط maede  | 

غم

فرشتگان به خدا گفتند:

چرا غم را آفریدی؟

خدا فرمود:

من خودم مخلوق خودم را می شناسم

تا غم نیاید سراغش

به یاد خالق نمی افتد...............

+ نوشته شده در  شنبه 21 مرداد1385ساعت 2:20  توسط maede  | 

این جسم من از خاک است تا خاک شود روزی

این نام من از دنیاست تا پاک شود روزی

هر کس که مرا خواهد این خط مرا خواند

شاید که کند یادم غمناک شود روزی

+ نوشته شده در  شنبه 21 مرداد1385ساعت 1:38  توسط maede  | 

کاش می فهمیدم این درد از کجاست از چه بی تابی فقط از ان ماست؟

کاش آغــــوشی کنارم باز بود کاش قلبی با دلم همراز بود

کاش بغضم در حضوری می شکست کاش پیمان وفایم می گسست

                                   آسمانم کاش بـــــــارانی نبود یک غزل از عشق شاعر می سرود

                                  کاش تا این حد دلم غمگین نبود گوشم آوای محبت می شنود

کاش دستی اشک من را می زدود قفل صندوق دلم را می گشود

کاش می فهمیدم این درد از کجاست از چه بی تابی فقط از ان ماست؟

                                           یا فقط یک بار شاعر می شدم هم قدم با دل مسافر می شدم

                                         حال از تکرار شب ها خسته ام از خودم از عشق از ما خسته ام

بی قرار یک پیامم یک امید... کاش پیکی یا سواری می رسید...

واژه هم از من رمید و شد نهفت کاش می شد شعر بی قافیه گفت!

کاش گوشی می شنید این راز را غربت پایان این آغاز را!....

 

+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 2:19  توسط maede  | 

پریشانم

 

مرا نه سر ٬ نه سامان آفریدند           پریشانم٬ پریشان آفریدند

پریشان خاطران رفتند در خاک          مرااز خاک ایشان آفریدند

 

 

قصه دل من قصه غصه هاست

غصه و عزا و ماتم و گريه هاست...

گريه هر شب قصه بي نوايي و ناله هاست

 ناله هاي بي نشان در اوج خنده هاست...

خنده مستي ساز در انتهاي واژه هاست

 واژه بي صدا در آخر جاده هاست...

جاده ساخته شده در دست روياهاست

 روياي به باد رفته در نسيم صبحگاهاست...

+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 1:49  توسط maede  | 

زندگی

‌‌زندگی پر از لحظه هایی است که

نداشتنش

بهتر از داشتنشه

 

                     

 

                         

                        

هيچ کس به تمامي آنچه مي گويد باور ندارد......
هيچ کس تمامي آنچه باور دارد را نمي گويد....!!

 

 

 

 

                          

چرا وقتی که ادم تنها می شه

غم و غصش قد یک دنیا می شه

می ره یک گوشه ی پنهون می شینه

اونجا رو مثل یه زندون می بینه

غم تنهایی اسیرت می کنه

تا بخوای بجمبی پیرت می کنه

وقتی که تنها می شم اشک تو چشام پر می زنه

غم میاد یواش یواش خونه ی دل در می زنه

یاد اون شبها می افتم زیر مهتاب بهار

توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار

میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه

دل این ادما زشته دیگه زیبا نمی شه

اون بالا باد داره زاغ ابرا رو چوب می زنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمی شه


+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 1:45  توسط maede  | 

تركم كنيد !!!!

اى زندگى من خسته ام تا كى سكوت؟

تاكى عذاب؟

اى لحظه ها من از شما سر خورده ام تركم كنيد.

اى روز و شب من آدمى دل مرده ام تركم كنيد.

من تا گلو در حسرتم افسرده ام تركم كنيد.

از وحشت فرداى خود آزرده ام تركم كنيد.

تركم كنيد.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 1:38  توسط maede  | 

روز مرگم

 

انقدر مرده ام که هيچ چيز نمي تواند مردنم را ثابت کند !!!

و انقدر از اين دنيا سيرم که روز مرگم را جشن مي گيرم

و اگر اين دنيا را دوست مي داشتم روز تولدم نمي گريستم ...

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 1:30  توسط maede  | 

شروع رنج زمان . . در دفن و کفن تو با من

شروع رنج زمان . . در دفن و کفن تو با من

شکوه تیغ خیا نت حوالیه رگ دست

حدوده ساعت مردن . . در پزشکه قانونی

نگاه صامت من بر ملافه ی خونی

حقوق ساکن پرونده ی خود آزاری

به شعر ساکت من سرایته حاری . . .

دکمه های کنده . . . اعتصاب خنده

یک شکنجه در کنج . . . ضربه ی کشنده

پله های تاریک . . . منطقه ی عفونی

روی میزه تحریر . . . استکانه خونی

یک چراغ روشن . . .روی کتف دیوار

گردن شب من . . . زیره تیغ انکار......

 

+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 1:17  توسط maede  | 

مرگ

زندگی گفت که آخر چه بود حاصل من
عشق فرمود تا چه بگوید این دل من
عقل نالید کجا حل شود این مشکل من
مرگ خندید در این خانه ویرانه من

+ نوشته شده در  جمعه 20 مرداد1385ساعت 1:8  توسط maede  | 

هرکه آمد بار خود را بست و رفت

 

هرکه آمد بار خود را بست و رفت              

ما همان بد بخت وخوار و بی نصیب           

زان چه حاصل جز دروغ وجز دروغ ؟       

زین چه حاصل جز فریب و جز فریب ؟       

 

باز می گویند : فردایی دگر                       

صبر کن تا دیگری پیدا شود                      

نادری پیدا نخواهد شد، امید!                    

کاشکی اسکندری پیدا شود.                       

     

               

+ نوشته شده در  پنجشنبه 19 مرداد1385ساعت 2:25  توسط maede  | 

پدر

خیلی دوستت دارم بابایی

روزت مبارک

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 مرداد1385ساعت 2:40  توسط maede  | 

گدایی پیچیدن رنج و غم است گدایی دیدن اشک و نم است

 

گدایی به خوردن نان و آب نیست                  گدایی فزون توان و تاب نیست

گدایی جستجوی چشمه هاست                     گدایی طعم خوب خنده هاست

گدایی خندیدن و درد گفتن است                    گدایی گریه کردن غم خوردن است

گدایی پیچیدن رنج و غم است                     گدایی دیدن اشک و نم است

گدایی بی تو بودن و گریستن است               گدایی ناله های زیستن است

گدایی عاشق بودن و بندگیست                    گدایی فارق بودن و سادگیست

 

+ نوشته شده در  شنبه 14 مرداد1385ساعت 1:5  توسط maede  | 

خسته ام ...

 

خسته ام
خسته ام
خسته ام
خسته ام
خسته ام
خسته....
چه کسي ميداند؟
چه کسي ميفهمد..؟
اشکهايي که حتي با قطره هاي باران هم نميتوانم پنهان کنم.
غمي کهنه... آنچه که مثال غبار در مه هيچ کس نميبيند....
دلم گرفته است.تنهايم.خسته ام.ذهنم را مشتي حرف متراکم نگفته، ميسوزاند....
وچه تنهايم من...
چقدر دلم غم دارد... چقدر امشب تنهايي را ميفهمد....
هرچه مينگرم..هرچه مي انديشم اميدي نيست،ياري نيست...
تنهايي و غربت و باراني که پشت پنجره ميبارد و من و زمين يکرنگ ميشويم!....
دلم براي روزهايي که گذشتند و رفتند پر ميکشد.روزهاي ندانستن،نديدن،نفهميدن و...

+ نوشته شده در  شنبه 14 مرداد1385ساعت 0:24  توسط maede  | 

خوابیدی بدون لالایی و قصه

 

خوابیدی بدون لالایی و قصه

بگیر آهسته بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلهای حسرت نمی چینی

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی

یا با حسرت که بری یا که بمونی

 

+ نوشته شده در  جمعه 13 مرداد1385ساعت 23:53  توسط maede  | 

لحظه ها را با تو بودن !

هیچوقت صدای ناز مامان از گوشم بیرون نمیره وقتی که این شعر میخوند!

خدایا صبرم بده

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 مرداد1385ساعت 4:4  توسط maede  | 

دوباره دل هوای با تو بودن کرده !!!!

دوباره  دل هوای با تو بودن کرده
نگو این دل دوری عشقتو باور کرده
دل من خسته از این دست به دعاها بردن

همه آرزوهام با رفتن تو مردن ...

حالا من یه آرزو دارم تو سینه ...

که دوباره چشم من تو رو ببینه...
واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا می دم


آخه تو رنگ چشات قیمت دنیارو دیدم
توی هفت آسمون تو تک ستاره منی


بخدا ناز دو چشماتو به دنیا نمی دم...!!!!!!!!!!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 مرداد1385ساعت 3:27  توسط maede  | 

دل هیچکس مثل من غربت اینجا رو نداره

دل هیچکس مثل من غربت اینجا رو نداره.دیگه حرفای علاقه همه مردن تو دلم.

مثل گنجشکای بی لونه و بی جای محله دیگه هیچ جا تو درخت جای من نیست که برم.

با تو بودن خیلی وقته که گذشته.

بی تو بودن مثل مهر سرنوشته.

دیگه اسم تو رو هی زمزمه کردن واسه من نه تو میشه نه فرقی داره.

بارون از سر شب همش می باره.تو گوشم داد می زنه همش می ناله.

دیگه هیچکس مثل من غربت اینجا رو نداره.

زندگی ارزش این همه اشکا رو نداره.

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 مرداد1385ساعت 2:29  توسط maede  | 

او رفت !

 

من نمي دانم  کجا و کي ؟ ولي او رفت !!
من نمي دانم چرا و چون ؟ ولي او رفت !!
از تمام عکسها ، لحظه ها ، اوقات
از تمام يادمان ها رفت
چون فرياد
رفت و ماندش ياد او در سر
رفت او
در باد
در باران
از نگاه خسته يک برگ
در عبور لحظه اي از مرگ
در ميان کوچه اي از کوچه هاي عشق
من "عبوري" دوباره حس کردم ...
...
او که رويش بود چون خورشيد
عشق هم از نام او جوشيد
من تمام لحظه ها را
مي کنم فرياد
بي حضور او
هر گلي را
مي دهم برباد

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 مرداد1385ساعت 2:10  توسط maede  | 

تنهایی

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

 تنهايي را دوست دارم زيرا تجربه كردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا ...

 در كلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گرسيت و انتظار كشيدنم را پنهان خواهم كرد

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 مرداد1385ساعت 1:47  توسط maede  | 

 در دنيا خواهش

در گور پرسش

در قيامت نالش

 و در دوزخ سوزش

پس کي خواهد بود هنگام آسايش

+ نوشته شده در  سه شنبه 10 مرداد1385ساعت 1:39  توسط maede  | 

خدایا

بود سوزی در آهنگم خدایا

تو میدانی که دل تنگم خدایا

دگر تاب پریشانی ندارم

نه از آهن نه از سنگم خدایا

 

¤¤¤¤¤¤¤

به چشمم اشک ماتم حلقه بسته  

دلم در حلقه ی غمها نشسته

لبم بی نغمه مانده٬ سینه پر درد

زبانم بسته و سازم شکسته

 

¤¤¤¤¤¤¤

زبان دارم ولی خاموش خاموش

سخن دارم ولی بیگانه با گوش

نه خوانندم٬ نه پرسندم٬نه جویندم

چه هستم؟ یاد از خاطر فراموش  

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 مرداد1385ساعت 1:34  توسط maede  | 

سفر کرده

ای سفر کرده بیا!

بی تو گلبوته ی عمرم پژمرد

بی تو جانم فرسود

ای سفر کرده٬ سفر کرده٬ سفرکرده ی من

دل من رفته ز دست

چشم من مانده براه

منم و موی سپید

منم و روز سیاه

هر شب مهتابی ماه در دیده ی من فانوسیست

که سر راه تو می آید

باز به امیدی که بیایی شاید

زین ره دورو دراز

ای سفر کرده بیا

بی تو من هستم و من

منم و تنهایی

بی تو در خلوت دنیای سکوت میمیرم

ای سفر کرده٬ سفر کرده٬ سفر کرده٬ بیا !

بی تو گلبوته ی عمرم پژمرد

بی تو جانم فرسود

تک چراغ شب بختم افسرد

ای سفر کرده بیا !

ای سفر کرده بیا !

 

روز مادرو تبریک میگم بهت مامان

اما دوست داشتم بغلت کنم و بهت تبریک بگم

نه اینکه بیام مزار پیش قبرت بشینم و افسوس بخورم

خیلی دوست داشتم

                                              

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 مرداد1385ساعت 1:11  توسط maede  | 

دلم گرفته

 

پروردگار اکنون دلم گرفته دوست دارم مثل ابر بهاری گریه کنم و اشک بریزم

دوست دارم اونقدر گریه کنم که سراسر دنیا همانند دریا خروشان بشه

اکنون یه دل خسته اینجا نشسته و غمگین و دلشکسته ست

بخاطر زمونه بخاطر بی مهری ها بخاطر همه چیز و همه کس دلش گرفته

و هوای گریستن داره

دوست داره مثل ابر بهاری گریه کنه

دوست داره فریاد بزنه و بگه آخه چرا من

مگه من چه گناهی مرتکب شدم که زمونه اینگونه منو آزرده خاطر ساخته

باز هم در خلوت تنهایی ام و بی کسی ام به تنها معبودم پناه می برم

و از او برای ادامه زندگی کمک می خوام

چون به جز او همدم و مونسی نیست مرا

تا مرهم زخمهای کهنه دل من باشه و به حرفهای دل من گوش فرا بده

 و منو تسلی خاطر ببخشه تنها اونه که همیشه از حرفهای دلم آگاهه

 و تنها اونه که می دونه من چقدر غمگین و دلشکسته ام و در قلبم هیچ آثاری از شادی و نشاط نیست

تنها اونه که همیشه شنوای رازهای دلمه و هیچگاه خسته نمی شه

و در همه احوال به من یاری می بخشه

+ نوشته شده در  شنبه 24 تیر1385ساعت 3:0  توسط maede  | 

غروب

غروب
 
ببین سیاهی بخت و مپرس از نامم
من از قبیله ی عشاق بی سر انجامم
 
به آن دقایق پر درد زندگی سوگند
که بی تو یک نفس ای هم نفس نیارامم
 
مکش ز دامن من دست با فراغت دل
که آفتاب غروبی به گوشه ی بامم
 
مرا که این همه طوفان طبیعتم، دریاب
که من به یک سر موی محبّتی رامم
 
ز عمر شکوه ندارم که خامه ی تقدیر
نوشته بود در آغاز نامه فرجامم
 
مرا امید رهایی ز قید هستی نیست
که با تمام وجودم فتاده در دامم
 
به هرکه دل بسپردم ز من چو سایه رمید
مرا ببین که شوریده بخت و ناکامم
 
چگونه پای نهم در حریم حضرت دوست؟!
هنوز دست ارادت نبسته احرامم
 
هوای خواندن افسانه ام مکن اکنون
ورق ورق شده دیگر کتاب ایّامم
 
مامان نميدوني كه چقدر دلم برات تنگيده
چرا منو نميبري پيش خودت ؟
 
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 خرداد1385ساعت 15:1  توسط maede  |